Pozostali bohaterowie Małej Apokalipsy - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Kobiałka – dygnitarz, należący do partii rządzącej, sąsiad głównego bohatera, jako jeden z nielicznych polityków zachował resztki „przyzwoitości”. Podczas zjazdu z udziałem radzieckiego sekretarza dochodzi do wniosku, że nadszedł czas, by wycofać się z życia publicznego. Wywołuje publiczny skandal, rozbierając się podczas przemówienia, które miał wygłosić. Zostaje uznany za człowieka chorego psychicznie i przewieziony do szpitala dla wariatów, czym zapewnił sobie bezpieczeństwo na przyszłość.

Edward Szmidt – brat bliźniak Rysia Szmidta, filozof marksista, prowadzący wykłady o aluzji dla urzędników, pracujących w dziale cenzury. Zajmuje się także sprawą sprzedaży województwa zielonogórskiego Niemcom. Człowiek fałszywy i zakłamany, gorliwie realizujący program partii i wierzący, że Rosja wkrótce stanie się krajem, do którego wszyscy będą chcieli należeć.

Sacher
– emerytowany członek Biura Politycznego, który niegdyś posiadał ogromną władzę i słynął ze swego zaangażowania w działania partii rządzącej. Z biegiem lat stał się bezradnym i zagubionym staruszkiem, nieustannie strzegącym pamiętników, w których opisał i ocenił system totalitarny.

Tadzio Skórko – postać niejednoznaczna. Wydaje się być młodym chłopcem z prowincji (twierdzi, że pochodzi Starogardu, a jego ojciec znał w przeszłości głównego bohatera). Okazuje się jednak czterdziestoletnim agentem, wyznaczonym do pilnowania pisarza. Posiada osobowość wzbudzającą zaufanie, zna na pamięć fragmenty dzieł literata. Zdemaskowany przez pisarza, wyznaje, że był niespełnionym poetą i dopiero praca na rzecz władzy umożliwiła mu zrealizowanie artystycznych zamierzeń. W powieści reprezentuje grono sprzedawczyków, posługujących się kłamstwem i zdolnych do zdrady. Działalność, którą prowadzi w szeregach partii, zaspokaja jego próżność i ambicje, choć w rzeczywistości jest zwykłym wyrobnikiem systemu.

Hubert – przyjaciel głównego bohatera z czasów, kiedy działali wspólnie w opozycji. Jego rzadkie wizyty są dla pisarza zapowiedzią kłopotów. W przeszłości był aktywnym opozycjonistą, zbierał podpisy pod petycjami, a nawet usiłował popełnić samobójstwo, wieszając się w szafie. Teraz jest człowiekiem o słabym zdrowiu, całkowicie wypalonym.

Rysio Szmidt – wierny towarzysz Huberta, pisarz i działacz opozycyjny, mający na to przyzwolenie władzy rządzącej. Przed laty napisał skromną broszurkę dla dzieci, która jest ciągle wznawiania i pozwala mu utrzymywać się z prowizji. Marzy o międzynarodowej sławie i dlatego pisze książki „prozą amorficzną”. Jest przekonany o swym talencie twórczym i uważa się za lepszego pisarza i opozycjonistę niż główny bohater. Nienawidzi swojego brata bliźniaka i oficjalnie nie przyznaje się do łączącego ich pokrewieństwa. Jest to postać dwulicowa, o dwuznacznej postawie.

Władysław Bułat – uznany reżyser filmowy, pragnący zrobić karierę. Za wszelką cenę pragnie zyskać uznanie, realizując filmy dla mas. Zdaje się być związany z obozem opozycji, lecz równie dobrze potrafi przysłużyć się partii. Wszystko ocenia poprzez pryzmat korzyści materialnych i ambicjonalnych. Zamierza opuścić kraj i wyjechać do Ameryki Południowej.

Jan – jest mężczyzną w podeszłym wieku, schorowanym i umierającym w samotności. W czasach swej świetności był pisarzem, znanym na całym świecie, którego postrzegano jako autorytet moralny. Był także duchowym przewodnikiem opozycji. Po odejściu żony, popadł w alkoholizm, zamknął się w swoim domu, zapomniany przez współtowarzyszy. Otrzymuje bardzo wysoką emeryturę, co świadczy o tym, że w przeszłości działał na rzecz partii. Obecnie jest nieustannie obserwowany przez służby specjalne, ponieważ kontaktuje się z ludźmi z Zachodu. Dla głównego bohatera jest swoistym mentorem i dlatego literat szuka u niego potwierdzenia, że jego czyn będzie miał jakieś znaczenie.

Halina – młoda dziewczyna, aktywnie działająca w opozycji, specjalistka od techniki samospalenia. Powierzono jej przygotowanie pisarza do samobójstwa. Niezwykle zaradna, zdobywa importowane zapałki i niezawodny rozpuszczalnik. Oddana Hubertowi. Zostaje aresztowania po południu i nie może zrobić głównemu bohaterowi zastrzyku przeciwbólowego, w czym zastępuje ją Marek.

Nadzieżda – rudowłosa Rosjanka, wnuczka kochanki Lenina. Prawdopodobnie przyjechała do Polski z mężem, który był rosyjskim dyplomatą. Po rozwodzie wiązała się z Polakami. Twierdzi, że od dawna jest zakochana w pisarzu i zawsze chciała go poznać. Między nią a mężczyzną nawiązuje się krótkotrwały romans. Symbolizuje pokusę, która w pewien sposób odwodzi głównego bohatera od powierzonej mu misji. Wbrew skomplikowanej sytuacji – zdaje sobie sprawę z tego, że pisarz ma wieczorem popełnić publiczne samobójstwo – angażuje się uczuciowo i deklaruje chęć samospalenia razem z nim.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie Małej Apokalipsy w pigułce
2  Geneza powstania Małej Apokalipsy
3  Tragizm, groteska, banał – kreacja bohatera „Małej Apokalipsy”



Komentarze: Pozostali bohaterowie Małej Apokalipsy

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2006-08-20 13:38:09

Wydaję mi się, że jeśli chodzi o głównego bohatera, to poznajemy jego imię... przecież zwracają się do niego "Tadziu"(co oczywiście nie musi wskazywać na to,że bohaterem jest autor;)) poza tym cała stronka BARDZO przydatna i ŚWIETNIE zrobiona! podziwiam;)




Streszczenia książek
Tagi: